Arend de Braak blikt terug op tijd in Kadoelen: ‘Hartelijk onthaald’

Hij preekte er al een keer of zes per jaar, vanuit zijn toenmalige standplaats Heemse. In 2014 werd Arend de Braak beroepen door de destijds gereformeerd-vrijgemaakte kerk van Sint Jansklooster. Eerder dit jaar nam hij afscheid.

“De afscheidsdienst was fantastisch, echt een heel warm afscheid en megagoed georganiseerd. Daar kijken we met dankbaarheid op terug”, zegt De Braak, aan tafel in zijn woning in Nijeveen.

Ruim zesenhalf jaar woonde hij in de pastorie naast de kerk, tot hij zelf een huis liet bouwen in het wijdse Drentse landschap. En qua werk keek hij weer iets noordelijker: naast zijn predikantschap in Sint Jansklooster begon De Braak ook in Franeker.

De laatste vier jaar combineerde hij de beide gemeenten, parttime. “Maar dan heb je wel alles dubbel, zoals catechisaties en vergaderingen”, vertelt hij. En in Sint Jansklooster is een fulltime predikant nodig, weet hij.

En dus besloot hij in goed overleg met de kerkenraad te vertrekken, om ruimte te maken voor een volledige predikant, die samen met een pastoraal werker de gemeente bedient. Toen hij kwam, was dat voor het eerst in die samenstelling. Zo begon hij met Klaas van Hoek: “Dat was een superfijne samenwerking.”

Nieuw voor hem was de grootte van de gemeente. In Heemse stond hij met collega’s in een grote gemeente, in Sint Jansklooster was hij de enige predikant. “Dat vond ik ook fijn. In de andere gemeente kende je niet iedereen, maar dat wilde ik juist wel.”

Het is ook iets typisch voor de kerk, vindt hij: “Je ontmoet elkaar, het is ook een gemeenschap.” Net als Sint Jansklooster en Kadoelen dat zelf zijn, merkt hij op. “Als je van buiten komt is het prima als jij je geeft. Maar je voelt dan toch ‘hij is niet eentje van ons’. Dus het vergt extra inspanning om je daar dan thuis te gaan voelen.”

De Braak heeft de indruk dat hem dat wel gelukt is. “Als domineesgezin hebben we ervaren dat we heel hartelijk onthaald werden. Maar dat zou geen verschil moeten maken, je wilt juist als mens opgenomen worden in de gemeenschap. Daar liggen kansen voor de kerk.”

De predikant gaat nu verder in Friesland. “Vroeger wilde ik zendeling worden”, zegt hij. “Maar je kunt nu wel zendeling worden in Nederland. Het is goed om je in een warme kerkgemeenschap thuis te voelen. En dat is wat ik voorsta, ook voor mensen die niet naar kerk gaan.”